
“Газар дэлхий дээр үлдэх сүүлчийн ганц хүнд гал ноцоох цаас нь болж үлдэг” гэсэн дэндүү омголон гэмээр үг түүний анхны номын өмнөтгөлд бий. Алтай нутгийн уугууль охин арван жилийн сургуульд байхдаа л шүлэг тэрлэж эхэлжээ. Харин багаасаа өөрийнхөөрөө байж чаддаг чамгүй авьяастай түүнийг яруу найрагт эргэж буцалтгүй уруу татсан хүн бол сод яруу найрагч О.Дашбалбар агсан юм. О.Дашбалбар гуай хэр баргийн хүнийг “чи яруу найрагч болно. Утга зохиолын чиглэлээр суралц” гэж зөвлөхгүй. Бас л авьяас билэг, омог бардамналын туйл болсон нэгэн байсныг манай уншигч олон андахгүй мэднэ. Тэр их хүний заасан замаар өдгөө хүртэл мандан бадарч яваа уран бүтээлч бол Р.Эмүжин билээ. Уг нь түүнийг Рэнцэндоржийн Энхтуяа гэдэг ч анх сэтгүүл зүйд хөл тавьсан цагаас хойш зарим нэг нийтлэлийнхээ авторыг нууцалж Эмүжин хэмээх нэр тавьсан ч төд удалгүй энэ нэрээр алдаршсан аж. Ингээд түүний нэгийг бодуулж хоёрыг тунгаалгах нэгэн нийтлэлийг уншигчиддаа хүргэж байна.

Сэтгэгдэл (80)